குணா தொடர்கிறான்:
அடுத்த நாள் சண்டே. போறதுக்கு முன்னாடி ராணியை ஓத்துட்டுப் போகலாம். லன்ச் டைமுக்கு ராணி வீட்டுக்குப் போனேன். வழக்கமான முகம் இல்லை. 'வா'ன்னு சொல்லிட்டு கிச்சனுக்குப் போய்விட்டாள்.
"என்னக்கா, அண்ணன் போகலையா? ஏன் டல்லா இருக்க?"
"அதெல்லாம் போய்விட்டார். எனக்கு உடம்பு சரியில்லை. நீ கை அலம்பிட்டு வா. சாப்பிடலாம்"
குத்துக்கால்ல உட்கார்ந்து சாப்பாடு பரிமாறினாள். "உடம்புக்கு என்ன? ஜுரம் ஏதாச்சும் அடிக்குதா"ன்னு கன்னத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தேன்.
"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல. மென்சஸ் வர மாதிரி இருக்கு"ன்னு என் சோல்டரைப் பிடிச்சுக்கிட்டு "ம்ம்ம்ம்ம்ம் .. ம்ம்ம்ம்ம்.. இப்ப வருது"ன்னு கண்ணை மூடிக்கொண்டாள்.
"அய்யோ வடைப் போச்சே"ன்னு சிரிச்சேன்.
"அதுக்கு ஒண்ணும் பண்ண முடியாது. அடக்கிட்டு இரு"ன்னு பாத்ரூம்ப் போய்விட்டாள்.
ஒரு வேலையா கும்பகோணம் போறேன்னு சொல்லிட்டு கொஞ்சம் பணத்தை வாங்கிட்டுப் கிளம்பினேன்.
"ஏன் ஓடுற. இப்படி உட்கார்"னு சுன்னியைத் தடவினாள்.
"இத எதுக்கு எழுப்பி விடுற"
"ஆசையா வந்திருக்க. உட்காரு சப்பிவிடுறேன்"
"நீயே ரொம்ப டயர்டா இருக்க. பரவாயில்லை. உன்னை யாரும் தூக்கிட்டுப் போகமாட்டாங்க. அடுத்த வாரம் வட்டியும் முதலுமா வசூல் பண்ணிடலாம்"னு சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டேன்.
ஆபீஸுக்கு நேத்தே லீவ் சொல்லியாச்சு. ரேணுவும் பொண்ணுக்கு காலேஜ் லீவ். ஒரு வாரம் ஏரியாப் பக்கம் வராதன்னு சொல்லிட்டாள். அதுக்கப்புறம் யாருக்கும் போன் பண்ணவும் இல்லை. நைட் தாம்பரம் போய், அங்கேருந்து கவர்மெண்ட் பஸ்ல கும்பகோணத்துக்குக் கிளம்பினேன்.
காலைல 5 மணிக்கு இறங்கி, பஸ் ஸ்டாண்டுப் பக்கத்துலேயே லாட்ஜ்ல ரூம் போட்டு ஃபிரெஷ் ஆயிட்டு ஆட்டோப் பிடிச்சு ஹேமா சொன்ன கோயிலுக்குப் போயிட்டு அதை நல்லாச் சுத்திப் பார்த்து, போட்டோவெல்லாம் எடுத்துக்கிட்டேன். அங்கேருந்து கனகாம்பரி வீட்டுக்கு நடந்தே போயிடலாம்.
போய்ச் சேர 11 மணி ஆகிவிட்டது. பழைய காலத்து வீடு. ஹேமா வீடு மாதிரியே ரொம்பப் பெருசா இருந்துச்சு. வாசல்லேயே ஒரு ஆள் உட்கார்ந்திருந்தான். யார்னு கேட்டதும் விபரம் சொன்னேன். அதுக்குள்ளே உள்ளே இருந்து ஒரு பொம்பளை வந்தாள்.
"வாங்க ஸார். அக்கா போன் பண்ணியிருந்தாங்க. உள்ள வாங்க. சுந்தர், நீ கிளம்பு. போன் பண்றேன். அப்ப வந்து அழைச்சுட்டுப் போ"ன்னு சொன்னதும் அந்த ஆள் பைக்கை எடுத்துக்கிட்டுப் போய்விட்டான்.
மீனாட்சிக்கு 32-35 இருக்கும். பேச்சு சாதாரணமா இருந்துச்சு. எழுந்திரிச்சு அப்படியே கிளம்பி வந்திருப்பா போல. இவள் அவங்க ஆள் இல்லை. சுற்றிப் பார்த்தேன். வீடு ஓரளவுக்குச் சுத்தமா இருந்துச்சு.
"நீங்க எத்தனை வருஷமா இந்த வீட்டைப் பார்த்துக்கிறீங்க"
"எங்கப்பாதான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். உடம்பு முடியலை. 5 வருஷமா நான் தான். வீடு ரொம்ப ஸ்ட்ராங். எல்லாம் பர்மா தேக்கு. அப்படி இப்படினு அடிச்சுக்கிட்டே மொத்த வீட்டையும் ஒரு இடம் விடாம சுத்தி காட்டினாள். ரெண்டு வாரத்துக்கு ஒரு தடவை வந்து க்ளீன் பண்ணிட்டுப் போவாளாம். கனகு வறதாயிருந்தா ஒரு வாரத்துக்கு சுத்தம் பண்ற வேலை நடக்குமாம். கடைசியா மொட்டை மாடிக்கு போனோம்.
அடுத்து ரெண்டு சின்ன ஓட்டு வீடு. மூணாவதா ராமசாமி வீடு. கனகு வீட்டை விடச் சின்னது. கிரவுண்ட் ஃப்ளோர் மட்டும் தான்.
"நான் கொஞ்ச நேரம் இங்க இருக்கேன். நீங்க வேணும்னா போங்க"
"சரிங்க ஸார். மாடிப்படிக்குப் பக்கத்துல பெட்ரூம் இருக்கு. அங்க ரெஸ்ட் எடுக்கலாம். க்ளீன் பண்ணி வச்சிருக்கேன்"
அவள் போனதும் ஒதுக்குப்புறமா ஒரு இடத்துல நின்னுகிட்டு பைனாகுலர் எடுத்து ராமசாமி வீட்டை நோட்டம் விட்டேன். ஜன்னல் வழியா ஒவ்வொரு இடத்தையும் நல்லா பார்க்க முடிந்தது. வீட்டுக்குள்ளே போக எதுவும் வழி இருக்கான்னு பார்த்தேன்.
வீட்டு நடுவில பெரிய முற்றம், ஆனால் கம்பி போட்டு கவர் பண்ணியிருந்தது. கடைசில ஒரு போர்ஷன் மட்டும் ஓடு போட்டு அதுல கொஞ்சம் உடைந்திருந்துச்சு. உள்ளே போக அது மட்டும் தான் வழி. டைரில ஸ்கெட்ச் போட்டு நோட் பண்ணிக்கிட்டு எல்லாத்தையும் போட்டோ எடுத்துக்கிட்டேன். முக்கால் மணி நேரத்துக்கு மேல ஆகிவிட்டது. 4 சிகரெட் அடிச்சாச்சு.
சுத்தியும் பார்த்தேன். எல்லார் வீட்டு கொல்லைப் பக்கமும் கிணறு இருந்துச்சு. கனகு வீட்டுலேயும் கிணறும், கடைசி போர்ஷன் ஓடு இல்லாம ஓப்பனா இருந்துச்சு. மாடி கடைசிக்குப் போனேன். ஓப்பன் இடத்துல பெரிய தண்ணி தொட்டி. கரி அடுப்பு, தட்டுமுட்டுச் சாமானெல்லாம் கிடந்துச்சு. அந்த காலத்துல கிணத்துல தண்ணி பிடிச்சு இதுல ஊத்தி வச்சுக்குவாங்க போலிருக்கு. இப்ப வாட்டர் டாப் இருக்குது. தொட்டில ஃபுல்லா தண்ணி, க்ளீன் வாட்டர்.
பைனாகுலர் எடுத்து கொல்லை கடைசி வரைக்கும் பார்த்தேன். தொட்டில தண்ணி சத்தம் கேட்டதும், கீழே பார்த்தேன். மீனாட்சி சேலையை அவுத்து வச்சுட்டு ஜாக்கெட்டை கழட்டிக்கொண்டிருந்தாள். ஜாக்கெட் பாவாடை, ப்ரா எல்லாத்தையும் கழட்டிட்டுத் தொட்டிக்குள்ளே இறங்கினாள்.
சரியான நாட்டு கட்டை. சும்மா கும்முன்னு இருந்தாள். கருப்பு காம்போட முலை ரெண்டும் கல்லு மாதிரி குத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு. புது பொம்பளையப் பார்த்ததுமே சுன்னி சூடாகிவிட்டது. அவள் பார்த்துட்டா அசிங்கமாயிடும்னு கீழே பெட்ரூம்க்குப் போய்விட்டேன். மெத்தையெல்லாம் போட்டு சுத்தமா இருந்துச்சு. நைட் தூங்காம டயர்டா இருந்ததால கட்டில்லப் படுத்துட்டேன்.
அரை மணி நேரம் கழிச்சு மீனாட்சி வந்தாள்.
"ஸார் ஜூஸ் குடிங்க" ஆரஞ்சு ஜூஸ் கொடுத்தாள்.
வேற சேலை லோ ஹிப்ல கட்டியிருந்தாள். தொப்புள் குழி பளிச்சின்னு தெரிஞ்சுது. கருப்பா இருந்தாலும் ரொம்ப கலையா இருந்தாள். கழுத்துல சின்ன செயின் மட்டும் தான் இருந்துச்சு. தாலியைக் காணோம்.
"தேங்க்ஸ். கடைல வாங்கினதா?"
"இல்ல ஸார். இங்க பிழிஞ்சதுதான்"
"சில்லுன்னு இருக்கு. ஃபிரிட்ஜ் இருக்கா?"
"எல்லாமே இருக்கு ஸார். இப்ப வேணும்னாலும் சமையல் பண்ணலாம். க்ளீன் பண்ண வரும்போது சமைச்சுச் சாப்டுதான் போவோம். வீடு எப்பவும் யூஸ் பண்ணிக்கிட்டிருந்தாதான் மங்கலமாயிருக்கும்" பக்கத்துல ஒய்யாரமா நின்றாள்.
"ஒண்ணு கேட்டாத் தப்பா எடுத்துக்க மாட்டீங்களே"
"கேளுங்க ஸார்"
"இன்னும் கல்யாணம் ஆகலையா?"
"அது ஆகி பத்து வருஷம் ஆகிவிட்டது ஸார். ரெண்டு பிள்ளைங்க கூட இருக்கு"
பிள்ளை பெத்தவ மாதிரியே தெரியலை. உடம்பு சிக்குன்னு இருந்துச்சு.
"அப்புறம்… தாலி.."
"அவன் செத்து 3 வருஷம் ஆகிவிட்டது. குடிகாரன். குடிச்சே செத்துட்டான்" எந்த சோகமும் இல்லாம சாதாரணமாவே சொன்னாள்.
"ஓஹ்ஹ்.. ஸாரி"
"எதுக்கு ஸாரியெல்லாம் சொல்றீங்க. அது இருக்கட்டும். நீங்க மேடத்துக்கு ரொம்ப வேண்டியவங்களா?"
"அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல. ரியல் எஸ்டேட் ஏஜெண்ட். கொஞ்சப் பழக்கம் தான்"
"ஹ்ம்ம் அப்படியா. சென்னைலேருந்து எப்ப வந்தீங்க?"
"காலையில தான் வந்தேன். ஏன் கேக்குறீங்க"
"பஸ்ல வந்தீங்களா? கண்ணெல்லாம் சிவப்பா இருக்கு. ரொம்ப டயர்டா இருக்குறது முகத்துல தெரியுது" ஜூஸ் கிளாஸை வாங்கி வச்சுட்டுக் கட்டிலுக்குப் பக்கத்துல வந்தாள்.
"ஆமாம். சரியாத் தூங்கலை. என்ன பண்ணுறது. தொழில் அப்படி"
"ம்ம்.. வாழுறதுக்கு என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டியிருக்கு"
"டைம் ஆகுது. நான் கிளம்புறேன். நிறைய இடத்துக்கு போகணும்"
"இப்பவேவா? இந்த வெயில்லப் போனா கருகிப் போய்விடுவீங்க. ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு 4 மணிக்கு மேல போகலாம். சமைக்கிறேன். சாப்ட்டுப் போங்க"
"அதெல்லாம் வேண்டாம். காலையில சாப்ட்டது அப்படியே இருக்கு"
"சரி படுங்க. நான் கால் பிடிச்சு விடுறேன்" என் பதிலுக்கு வெயிட் பண்ணாமப் பெட்ல உட்கார்ந்துட்டாள்.
"அய்யோ.. அதெல்லாம் வேண்டாம். நீங்க போங்க"
"பரவாயில்லை ஸார். நான் நல்லா மசாஜ் பண்ணுவேன். மேடத்துக்கு, அவங்க வீட்டுக்காருக்கெல்லாம் பண்ணிவிடுவேன். அப்படியே திரும்பிப் படுங்க. பிரயாணக் களைப்பெல்லாம் பறந்து போய்விடும்."
எனக்குக் கொஞ்சம் அன்கம்ஃபர்டபிளா இருந்தாலும், வலிய வறதுக்கு எதுக்கு வேண்டாம்னு சொல்லணும். லைஃப்ல மசாஜெல்லாம் பண்ணினது கிடையாது. எப்படி இருக்குன்னு பார்க்கலாம்னு சமாதானம் பண்ணிக்கொண்டேன்.
"ரொம்ப யோசிக்காதீங்க. அப்படியே திரும்பிப் படுங்க"ன்னு என்னை அவள் கையாலேயே திருப்பிவிட்டாள்.
என்னை புரட்டிப் போட்டுட்டு "ஆயில் போட்டுச் செய்றேன் ஸார். பனியனைக் கழட்டிடுங்க"ன்னு எந்திரிச்சுப் போய் கிண்ணத்துல ஆயில் எடுத்துட்டு வந்தாள்.
புடவையை இழுத்து இடுப்புல சொருகியிருந்தாள். அது சுருட்டிக்கிட்டு நடுவில கிடந்து ரெண்டு பக்கமும் ரெண்டு முலையும் ஜாக்கெட்டுல திமிறிக்கொண்டிருந்துச்சு. எனக்கு இருக்கிற மச்சம் ஏன் இத்தனை வருஷமா வேலை செய்யலைன்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்.
பக்கத்துல உட்கார்ந்து ஆயிலை ரெண்டு கையிலும் தேச்சுக்கிட்டு முதுகுல மசாஜ் பண்ண ஆரம்பிச்சாள்.
அவள் உடம்பு என் மேல நல்லாவே உரசிக் கொண்டிருந்தது. ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருந்தாள். ஷோல்டரை பிடிக்கும் போது எனக்கே லேசா வலிச்சுது. வாழ்க்கையில முதல் மசாஜ். அதுவும் பொம்பளைக் கையால. என்ன ஒரு சுகம். முதுகுல எல்லா இடத்தையும் சூப்பரா மசாஜ் பண்ணினாள்.
"என்னோட வெயிட் தாங்குவீங்களா?"ன்னு கேட்டுக்கிட்டே எந்திரிச்சுப் புடவையை அவுத்துட்டு என் குண்டி மேல ரெண்டு பக்கமும் கால் போட்டு உட்கார்ந்து "இப்பத்தான் முழுசா பண்ண முடியும்"னு என் ஷோல்டரைப் பிடிச்சு அழுத்த ஆரம்பிச்சாள்.
அவள் கைல நல்ல வித்தை இருக்கு. சரியான இடத்துல கரெக்டா அழுத்தினாள். கழுத்து காது ஓரம், அக்குள் வரைக்கும் விரல் விளையாட சுன்னி விறைக்க ஆரம்பிச்சுது.
"ஆமாம், உங்களுக்கு மசாஜ் எப்படித் தெரியும்?"
"அதுவா, நாங்க பரம்பரையாச் சுளுக்கு எடுக்குறவங்க?"
"அதான் கைல இவ்வளவு வித்தை வச்சிருக்கீங்க"
"நல்லாயிருக்கா ஸார். அடுத்தது கால், கொஞ்சம் பேண்ட்டைக் கழட்டுங்க" குண்டிலேருந்து நகர்ந்து பக்கத்துல உட்கார்ந்துகிட்டு என்னை திருப்பினாள்.
பேண்ட்டைக் கழட்டினாச் சுன்னி கௌம்பியிருக்கிறது நல்லாத் தெரியும்னு யோசிச்சேன். அவளே ஜீன்ஸ் பட்டனைக் கழட்டிப் ஜிப்பைக் கீழ இழுத்துட்டு, கால் பக்கம் போய்ப் ஜீன்ஸைப் பிடிச்சு இழுத்தாள். என்னை கேட்காமலே என் குண்டி மேல தூக்கிட்டுது. ஜட்டிக்குள்ளே சுன்னி டெண்ட் போட்டிருந்ததை அவள் செக்ஸியாப் பார்த்துக்கிட்டேக் கால்ல மசாஜ் பண்ண ஆரம்பிச்சாள்.
முட்டி போட்டு குனிஞ்சு அவள் செய்யும் போது, ஜாக்கெட்ல முலை வெடிப்பு ரொம்ப கவர்ச்சியா இருந்துச்சு. காலுக்கு நடுவில உட்கார்ந்துகிட்டுத் தொடைல ஆயில் போட்டு அழுத்தித் தடவத் தடவ சுன்னி ஜட்டிக்குள்ளே துடிக்க நான் கண்ணை மூடிக்கொண்டேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல கை அடிவயித்துல ஊர்ந்து மார்புல டச் பண்ணுச்சு. ரெண்டு பக்கமும் கால் போட்டுகிட்டுத் தொடைல உட்கார்ந்து மார்புக்காம்பை ஆயில் தடவி உருட்டினாள். புண்டை மேடு என் சுன்னில அழுத்திக்கொண்டிருந்துச்சு. இதுக்கப்புறமும் சும்மா இருந்தா ஆணமைக்கு அழகில்லைன்னு அவள் இடுப்பைப் பிடிச்சு அழுத்தி என் பக்கம் இழுத்தேன்.
"ஸ்ஸ்ஸ்.. இருங்க .. இன்னும் பாக்கி இருக்கு"
"என்ன பாக்கி இருக்கு"
"ம்ம்ம் முக்கியமான இடத்துக்கு மசாஜ் பண்ணனுமில்ல"ன்னு கீழ நகர்ந்து ஜட்டியைக் கழட்டினாள். வழக்கம் போல கொடி மரம் நட்டுக்கிச்சு.
"ஆத்தாடி.. என்ன இம்புட்டுப் பெருசா இருக்கு"ன்னு என் சுன்னில ஆயிலைத் தடவிக் கொட்டையைத் பதமாப் பிசைஞ்சாள்.
ஹாப்பி எண்டிங்னு பசங்க சொல்லுவானுங்க. மசாஜ் முடிஞ்சதும் எக்ஸ்ட்ராப் பணத்துக்கு கையடிச்சு விடுவாளுங்களாம். அது மாதிரி பண்ணப்போறான்னு நினைச்சேன்.
"சும்மா இருந்தவனைச் சூடேத்திவிட்டுட்டாய். இப்ப என்ன பண்ணுறது"
"அதெல்லாம் நான் பண்ணுறேன். ரிலாக்ஸா இருங்க"ன்னு ஜாக்கெட்டையும் ப்ராவையும் கழட்டிப்போட்டாள்.
ஹாப்பி எண்டிங் இல்லடா, ஹாப்பி ஃபக்கிங்னு சுன்னி இன்னும் கொஞ்சம் முறுக்கேறிச்சு. முலை டைட்டா, காம்பு கரு கருன்னு சின்னதா இருந்துச்சு.
முலைல ஆயிலைத் தடவிக்கிட்டு, "இதுக்குச் ஸ்பெஷல் மசாஜ்"னு முலைக்கு நடுவில சுன்னியை வச்சு அழுத்திக்கிட்டு மேலே கீழேன்னு தேய்க்க ஆரம்பிச்சுட்டாள்.
"ஆஹா.. இந்த மசாஜ் சூப்பரா இருக்குங்க. உடம்புக்கும் இப்படியே செஞ்சிருக்கலாம்.. ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்"
"ம்ம்ம்ம் செஞ்சிட்டாப் போச்சு"ன்னு அப்படியே சுன்னி மேல படுத்திக்கிட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமா மேலே நகர்ந்தாள். சுன்னியை வயிற்றுப் பக்கம் வச்சுக்கிட்டு அடிவயிற்றை அதுல அழுத்திக்கிட்டேப் பாவாடையைக் கழட்டிப் போட்டுட்டு நிமிர்ந்து புண்டை வெடிப்பைச் சுன்னில வச்சு நீள வாக்குல மேலே கீழேன்னு அழுத்தித் தேய்த்தாள்.
புண்டைல கரு கருன்னு முடி இருந்ததால வித்தியாசமான ஃபீலிங்கா இருந்துச்சு.
"ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ் … ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம் ம்ம்ம்ம்ம்ம்.. அஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்"னு முனகினேன். முலையை முகத்துல அழுத்திக்கிட்டுப் பதமாத் தேய்த்துவிட, அதுக்கு மேல என்னால அடக்க முடியலை.
கை நீட்டி அவள் குண்டி ரெண்டையும் அழுத்திப் பிசைஞ்சு அப்படியே எழுந்திரிச்சு அவளை இறுக்கிக் கட்டிப்பிடிச்சேன். அப்படியே மடில உட்காரவச்சு இடுப்பைப் பிடிச்சுக்கிட்டுப் புண்டைக்குள்ளே சாமானைச் சர்ருன்னு இறக்கினேன்.
"ம்ம்ம்க்க்கும்ம்ம்ம்ம்ம்ம் ஆவ்வ்வ்வ்வ் … ம்ம்ம்ம் ஸ்ஸ்ஸ்ஸஸஸ்ஸ்ஸ்"னு முனகினாள்.
"இப்ப நான் மசாஜ் பண்ணுறேன்"ன்னு சொல்லிக்கிட்டே இடுப்பை ஆட்டி இடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
"இப்படிப் பண்ணினா வலி கேட்காது"ன்னு என்னைப் பிடிச்சுக்கிட்டு மெத்தைல மல்லாக்கப் படுத்தாள். அவள் மேல முழுசாப் படுத்திக்கிட்டு இடுப்பைத் தூக்கி நச் நச்சுன்னு இடிச்சேன்.
"ம்ம்ம் ஆஹ்ஹ்ஹ் … நல்லாச் செய்றீங்க.. ம்ம்ம் இன்னும் வேகமா குத்துங்க"
அப்புறம் என்ன, எக்ஸ்பிரஸ் வேகத்துலச் சளக் சளக்குன்னு பொரட்டி எடுத்து விந்த அவள் புண்டைக்குள்ளேயே அடிச்சுவிட்டேன்.
ரெண்டு பேரும் தண்ணித் தொட்டில குளிச்சோம். தொட்டில தண்ணிக்குள்ளே அவளைக் குனியவச்சு ஒரு ஷாட் சூப்பரா அடிச்சுட்டுக் கிளம்பினேன்.
அவள் வீடு காவிரிக்கு அந்தப் பக்கக் கரைல இருக்கிறதாச் சொன்னாள். அவள் கூடவே போய்க் காவிரி ஆற்றைப் பார்க்குற சாக்குல திதி கொடுக்குற படித்துறையைக் கவனமா நோட்டம் போட்டுச் சுத்தி இருக்கிற ஏரியா எல்லாத்தையும் போட்டோ எடுத்துக்கிட்டேன். ஆத்துல கொஞ்சமாத்தான் தண்ணி ஓடிக்கொண்டிருந்துச்சு.
"ஸார். அதோ எதிர்க்கரையில மஞ்சப் பெயிண்ட் அடிச்ச ஓட்டு வீடு இருக்குல்ல. அதான் என் வீடு"
சுத்தியும் மரம் செடின்னு தோப்புக்குள்ளே தனியா வீடு இருந்தது. கொஞ்ச நேரம் இருந்துட்டு ஆட்டோப் பிடிச்சு லாட்ஜுக்குப் போய்விட்டேன். மறு நாள் திரும்பக் கனகு வீட்டிலேருந்து ஆத்துக்குப் போற வழி, ஆத்துக்கு எதிர் பக்கம், கோவில்லேருந்து வீட்டுக்குப் போற வழி எல்லாத்தையும் ரெண்டாவது தடவையா நோட்டம் விட்டுட்டுச் சாயங்காலம் சென்னைக்குப் பஸ் ஏறினேன்.
காலை 4:00 மணிக்கு தாம்பரத்துல இறங்கி, பஸ் பிடிச்சு வீட்டுக்கு வறதுக்குள்ள 6:00 மணி ஆகிவிட்டது. அப்படியே படுத்துத் தூங்கிட்டேன். 11:00 மணிக்கு ரேணு போன் பண்ணினாள்.
"என்ன மாமா தூக்கமா? ஊர்லேருந்து வந்துட்டீங்களா. அம்மா அப்பா அக்கா எல்லாரும் நல்லாயிருக்காங்களா?"
"ம்ம்ம் காலையிலதான் வந்தேன். எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்க"
"சரி சரி, நான் அப்புறம் பேசட்டுமா?"
"பரவாயில்லை. சொல்லுங்க"
"அது இந்த மாசம் டார்கெட் அச்சிவ் பண்ணலை. என்ன பண்ணப் போறீங்க?"
"டார்கெட்டா. இந்த மாசம் ஒண்ணும் முடியாது. போகட்டும் அடுத்த மாசம் பார்த்துக்கலாம்"
"ஹ்ம்ம்.. நான் அட்ஜஸ்ட் பண்ணி விடுறேன் மாமா. உடம்பைப் பார்த்துக்க. இந்த வாரம் மீட் பண்ணுறது கஷ்டம் தான். ஃப்ரீயா இருந்தா கூப்பிடுறேன். பை"
இருந்த பாதி தூக்கம் சட்டுன்னு கலைந்துவிட்டது. மண்டைக்குள்ளே கும்பகோணத்துல சுத்துன இடமெல்லாம் சினிமாவா ஓட ஆரம்பிச்சுது. ராமசாமியை எப்படிப் போட்டுத் தள்ளலாம்னு சினிமால வர சீன் எல்லாம் வச்சு நிறைய யோசனை பண்ணி உறுப்படியா ஒரு ஐடியாவும் கிடைக்கலை.
சாப்பாட்டுல விஷம் வைக்கலாம். ஆனா எப்படி ரீச் பண்ணுறதுன்னு தெரியலை. விஷப் பாம்பு எதையாச்சும் அவன் ரூமுக்குள்ளே போட்டுட்டா, சந்தேகமே வராது. இந்த ஐடியா சரியா இருக்கும். பாம்புக்கு எங்கப் போறது? அவன் வீட்டை யாரு பாத்துக்கிறாங்கன்னு கேட்காம வந்துட்டேன். ச்சேய்ய் என்ன ஒரு முட்டாள்தனம்.
இல்லன்னா காரை அவன் கார்ல இடிச்சுட்டா ஆக்சிடண்ட் மாதிரி இருக்கும். நாம உள்ளே போனாலும் மேடத்துக்குப் பிரச்சினை வராது. கார்ல மோதணும்னா திருச்சிலேருந்து வறப்ப இல்லன்னா போறப்பதான் முடியும். லோக்கல்ல இருக்கிற ட்ராஃபிக்ல வேகமா மோதமுடியாது. இதுவும் ஒரு ஆப்சன்.
ரெண்டு ஆப்ஷனும் சொல்லிப் பார்க்கலாம். அவங்களுக்கும் ஏதாச்சும் பிளான் இருக்கும். ஒத்தையில யோசிச்சா மண்டைதான் காயுது. குளிச்சுட்டுச் சாப்பிடலாம்னு கீழே போனேன். 4 மணி ஆகிவிட்டது. கடைல ராணி இருந்தாள்.
"எப்ப வந்த. போன வேலை முடிஞ்சுதா?"
"காலையிலதான் வந்தேன். என்ன நீ உட்கார்ந்திருக்க. அண்ணன் எங்கப் போனார்?"
"சரக்கு வாங்கப் போயிருக்கார். வறதுக்கு ராத்திரி ஆகிவிடும். உள்ளே வா"
உள்ளே போய்க் கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.
"இந்த வாரம் எங்கேயும் போயிடாத"ன்னு சொல்லிட்டு வெட்கப்பட்டாள். நான் ஓத்ததுலேயே வெட்கப்படுறது இவள் மட்டும்தான்.
"அதான் மூணு நாள் ஆகிவிட்டதல்லவா"
"ஒரு வாரம் முழுசாப் போனாத்தான் சுத்தமாயிருக்கும். அதுவரைக்கும் நோ எண்ட்ரி" தலையை குனிந்துகொண்டே சொன்னாள்.
"ஆமாம், நம்மூரு பாம்பாட்டி மாதிரி இங்க இருப்பாங்களா?"
"யார் வீட்டுல பாம்பு வந்துச்சு?"
"கூட வேலைச் செய்யிறவன் சொன்னான். அடிக்கடி வீட்டுக்குள்ளே வருதாம். அடிக்கிறதுக்குள்ள எஸ் ஆகிவிடுதாம்"
"ஃபயர் சர்வீசுக்குத்தான் போன் பண்ணனும்"
"அவங்க என்ன மகுடி ஊதிப் பிடிப்பாங்களா? அதெல்லாம் கதைக்கு ஆகாது. பாம்பாட்டிதான் சரியா வரும்"
"அவர்கிட்ட கேட்டுப்பாரு. எனக்குத் தெரியலை"
கேசவன் சீக்கிரமே வந்துவிட்டார். கூடமாடச் சேர்ந்து சரக்கெல்லாம் கடைக்குள்ளே சேர்த்தோம். ராணி கிளம்பிப் போய்விட்டாள்.
"ரொம்ப ஹெல்ப் பண்ணுறடா தம்பி. தேங்க்ஸ்"
"இதுக்கு போயி ஏன் தேங்க்ஸ்லாம் சொல்லிக்கிட்டு"
"இதுக்கில்லடா. இப்பெல்லாம் என் பொண்டாட்டி என்னை திட்டுறதே இல்ல. அடக்கமா இருக்கா. நல்லா கவனிச்சுக்கிறா. எல்லாம் உன்னாலதான்"
என்ன பதில் சொல்றதுன்னு தெரியலை. பேச்சை மாத்தலாம்னு மேட்டரை இழுத்துவிட்டேன். அவருக்கும் தெரியலை. மார்கெட்டுக்கு போகும்போது கேட்டுச் சொல்றேன்னு சொன்னார்.
அடுத்த நாள் வழக்கம்போல வேலைக்குக் கிளம்பிட்டேன். 11:00 மணிக்கு ரேணு போன் பண்ணினாள்.
"மாமா, ஒரு ஹெல்ப்"
"சொல்லுங்க மேடம்"
"என் ஃபிரண்டு வீட்டிலேருந்து ஒரு பார்சல் எடுத்துட்டு வந்து என் வீட்டுல டெலிவரி பண்ணனும்"
"பார்சலா! டெம்போ வேணுமா?"
"ம்ஹும். சின்ன பொருள்தான். அது என்னோட டயமண்ட் நெக்லஸ். ஃபங்க்ஷனுக்குப் போக வாங்கிட்டுப் போனா. அந்தக் கழுதை இப்ப என்னை வந்து வாங்கிக்கச் சொல்லுது"
"ரொம்ப காஸ்ட்லி அயிட்டம்மா?"
"ம்ம்ம்.. 20 லாக்ஸ் வரும். அதுக்குதான் உங்ககிட்ட சொல்றேன்"
"அடேங்கப்பா. நான் அப்படியே ஆட்டையைப் போட்டுட்டுப் போயிட்டா என்ன பண்ணுவாய்"
"அய்ய.. ஆட்டையப் போடுற மூஞ்சியைப் பாரு. உங்களால முடியாததெல்லாம் சொல்லாத மாமா. அட்ரஸ் வாட்சப்புல அனுப்புறேன். 2 மணிக்கு போனா போதும்"
'டேய் குணா. நீ அவ்வளவு நல்லவனாடா. இல்லை இளிச்சவாயனா?' என்னை நானே கேட்டுக்கொண்டேன். ஃபிரண்ட் பேரு ஷில்பான்னு சொன்னாள். வீடு அம்பத்தூர். இப்ப கிளம்பினா லன்ச் முடிச்சுட்டுப் போயிடலாம். வண்டியை விரட்டினேன்.
வாட்ச்மேனுக்குப் பதில் சொல்லிட்டு அவள் பிளாட்டுக்குப் போறதுக்குள்ள போதும் போதும்னு ஆகிவிட்டது. இந்த அபார்ட்மெண்ட்ல மார்கெட்டிங் பண்ணனும்னா சுவர் ஏறித்தான் குதிக்கணும்.
மூணாவது மாடிக்குப் போய்ப் பெல் அடிச்சேன். ரேணு வயசுக்கு ஒரு ஆண்டி வந்து கதவைத் திறந்துச்சு.
"என் பேரு குணா. ஷில்பா இருக்காங்களா?"
"ம்ம்.. நீதானா அது. உள்ளே வா"ன்னு அலட்சியமா சொன்னாள்.
"நீங்க தான் ஷில்பாவா மேடம்"
"ஆமாம். ஐடி ஏதாச்சும் காட்டனுமா?"
ரொம்பத் திமிர் பிடிச்சவள் போலிருக்கு. இவள் எப்படி ரேணுவுக்கு ஃபிரண்டா இருக்கா?
"அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம். பார்சலைக் கொடுங்க. கிளம்புறேன்"
"நீ என்ன கொரியர்ல வேலை பாக்குறியா. பறக்குற. அப்படியே உட்காரு. வேலை இருக்கு. முடிச்சுட்டுப் வரேன். வாட்டர் வேணும்னா அங்க ஃபிரிட்ஜ்ல இருக்கு எடுத்துக் குடிச்சுக்க"ன்னு சொல்லிட்டுச் சோஃபால உட்கார்ந்து மொபைல்ல கால் பண்ணிக்கிட்டே லேப்டாப்பை நோண்ட ஆரம்பிச்சாள்.
அவள் கொஞ்சம் கூட என்னை மதிக்காமப் பேசினது செம கடுப்பா வந்துச்சு. நானும் எதிர்ல உட்கார்ந்தேன்.
முகம் அந்த அளவுக்குச் செழிப்பா இல்ல. பிம்பிள்ஸ் மார்க் ஜாஸ்தியா இருந்துச்சு. டயட்ல இருப்பா போல. ஒல்லியா இருந்தாள். ஆனா அடிவயிறு மட்டும் சரிஞ்சு இருந்துச்சு. குட்டியாச் ஸ்லீவ்லெஸ் ஃபிராக். தொடை வரைக்கும் தூக்கிட்டிருந்துச்சு. அடிக்கடி காலை விரிச்சு மூடிக்கிட்டே ஏதோ டைப் பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். இந்த மாதிரி டிரஸ்ஸெல்லாம் பார்த்து எனக்குப் பழகிப் போய்விட்டதால அதிகமா கண்டுக்கலை.
நானும் மொபைலை எடுத்து நோண்ட ஆரம்பிச்சேன். அப்பப்போத் தொடையைப் பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன். ஆள் குச்சி மாதிரி இருந்தாலும் தொடை வாழைத்தண்டு மாதிரி இருந்துச்சு. தொடையைச் சொரியும் போது துணி இன்னும் மேல போக, காலை கொஞ்சம் அதிகமாவே விரிச்சதுல பேண்ட்டி தெரிஞ்சுது.
எதார்த்தமா நடக்குதா இல்லை வேணும்னு பண்றாளான்னு எனக்கு டவுட்டு. அவள் சட்டுன்னு என்னைப் பார்த்ததும் நான் மொபைலப் பார்த்தேன்.
"என்ன பார்வை. இதெல்லாம் வேற இடத்துல வச்சுக்க."
"தேவையில்லாம பேசாதீங்க. சாமானைக் கொடுங்க நான் போய்க்கிடிருக்கேன்" நானும் பதிலுக்குக் கடுப்படிச்சேன்.
"எல்லாம் எனக்குத் தெரியுண்டா. எவ கிடைப்பான்னு வீடு வீடு அலையிற. உன்கிட்ட மயங்குற ஆள் நான் இல்ல"ன்னு முறைத்தாள்.
"ஹலோ. வாட்ஸ் யுவர் பிராப்ளம்?" நானும் முறைச்சுக்கிட்டே ரேணுவுக்கு போன் பண்ணினேன். அவள் எடுக்கலை.
"என்ன கம்ப்ளெய்ண்ட் பண்ணப் போறியா. பண்ணு பண்ணு. சீக்கிரமே கட் பண்ணி விட்டுடுறேன்."
"யாரைக் கட் பண்ணிவிடுவ"
"ஆங்.. உன்னையும் அவளையும் தான். பெரிய மன்மதன்"
ரேணு மேட்டர் இவளுக்குத் தெரியுமோ. என்ன இழவோ ஒண்ணும் புரியலை. இவள் எதுக்கு இப்புடி கடுப்படிக்கிறான்னு தெரியலை. ச்சே. இங்க வந்ததே தப்பு.
"மேடம். நான் கிளம்புறேன். நீங்களே கொண்டு போய் கொடுத்துடுங்க"ன்னு எந்திரிச்சேன்.
அவளும் எந்திரிச்சி என் பக்கத்துல வந்தாள்.
"ஏன், எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டியா?"
"மேடம் ஃப்ரண்டுன்னு சும்மா இருக்கேன். ஓவராப் பேசாத"
"நான் தான் பார்த்தேனே. தொடையிடுக்குல உத்துக்கிட்டுப் பாக்குற. கொஞ்சம் கேஷுவலா இருந்தா படுத்துடுவேன்னு நினைச்சிட்டியா?"
"ஆமா, நீ பெரிய அழகி. உன்கிட்டப் படுக்க அலையிறன் பாரு"
"நான் போகும்போது ரோட்டுல நின்னு எத்தனை பேர் நாக்கைத் தொங்கப் போட்டுக்கிட்டு வரான்னு பாருடா. எங்கிட்ட உன் வித்தையெல்லாம் காட்டாத. இரு எடுத்துட்டு வரேன்"ன்னு போயிட்டாள்.
இவள் லூசா இருப்பாளோ? இல்லன்னா ஓக்கக் கூப்பிடுறாளா? ஸ்லிம்மா வைஷு மாதிரி இருக்கா. இழுத்து வச்சி கிழிச்சிடலாம்னு தோணுச்சு.
"இந்தா, பத்திரமா எடுத்துட்டுப் போ. அங்க இங்கச் சுத்தாம நேராப் போய் கொடுத்துடு"ன்னு நகை பெட்டியைக் கொடுத்தாள்.
"ஓப்பன் பண்ணி காட்டுங்க"
"என்னத்த ஓப்பன் பண்ணனும். என் டிரஸ்ஸையா?"
"அது உங்க இஷ்டம். இப்ப பாக்ஸ் ஓப்பன் பண்ணி காட்டுங்க. உள்ள என்ன இருக்குன்னு செக் பண்ணிட்டு எடுத்துட்டுப் போறேன். ஓப்பன் இட்"
"எப்ப காட்டுவாப் பார்க்கலாம்னு அலையிறியா. மவனே ஷில்பா கிட்ட உன் வாய் வேலையெல்லாம் நடக்காது. இந்தா நல்லா பார்த்துக்க"ன்னு குனிஞ்சி காஃபி டேபிள்ல வச்சி ஓப்பன் பண்ணினாள்.
முலைப் பள்ளம் ஆழமா காம்பு வரைக்கும் தெரிஞ்சுது. முடியாதுன்னு நல்லாவே காட்டுறா. அதை விட டயமண்ட் நெக்லஸ் சீரியல் லைட் போட்டமாதிரி ஜொலிச்சுது. மொபைலை எடுத்து நெக்லஸோட அவளையும் சேர்த்து ஒரு போட்டோ எடுத்தேன்.
"நைட் யூஸ் பண்ணுறதுக்கு என்னை போட்டோ எடுக்கிறியா. உனக்கு அவ்ளோதான்"
"அதுக்கெல்லாம் நிறைய ஆள் இருக்கு. அது இருந்துச்சி, இது இருந்துச்சின்னு சொன்னாலும் சொல்லுவீங்க. இது விட்னஸ். பை பை"ன்னு பாக்ஸை எடுத்துக்கிட்டுப் கிளம்பிட்டேன்.
வாசல் வரைக்கும் வந்து, லிஃப்ட் கதவு மூடுற வரைக்கும் பார்த்துக்கிட்டு நின்னா.
அவ ரொம்ப அவமானப்படுத்திட்டான்னு கோவமா வந்துச்சி. ரேணுவுக்காக போகட்டும்னு விட்டுட்டேன். சேல்ஸ் போகும்போது இதைவிடக் கேவலமாவெல்லாம் பேச்சு வாங்கியிருக்கேன்.
பாக்ஸைத் டாங்க் பேக்ல வச்சி ஜிப்பைப் போட்டுட்டு, ஃபுல் ஸ்பீடுல ஜாக்கிரதையா வளசரவாக்கத்துக்கு வண்டிய விட்டேன். டிராஃபிக் அதிகமா இல்லை.
