கலாவின் முகம் நேற்று ஏன் வாட்டமாக இருந்தது என்ற குழப்பத்தோடு இன்று சித்தி வீட்டிற்கு வந்தேன். எனக்கு நகரத்தில் கொஞ்சம் வேலை இருந்ததால், அதையெல்லாம் முடித்துவிட்டுத் தாமதமாக வந்தேன். அந்த நேரம் சித்தியும் உறங்கப் போவதற்குத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தாள்.
கலாவின் முகத்தில் நேற்றிருந்த குழப்ப ரேகை இன்று இல்லாவிட்டாலும், ஒருவிதத் தயக்கத்தோடுதான் நின்றுகொண்டிருந்தாள். "நீ ஏன் டல்லாக இருக்கே?" என்று சைகையில் கேட்க, அவளோ "அப்புறம் சொல்கிறேன்" என்றாள்.
பக்கத்து வீட்டுப் பசங்க இரண்டு பேர் முன்னரே வந்து கேரம் போர்டு (Carrom Board) ஆடிக்கொண்டிருந்தார்கள். இவர்கள் கொஞ்சம் பெரிய பசங்க, 12 அல்லது 13 வயதிருக்கும். நேற்று முன்தினம் வந்திருந்த வாண்டுப் பசங்களுக்கு 7 அல்லது 8 வயதிருக்கும்; அவர்களுக்குக் கார்ட்டூன் போட்டுக்கொடுத்துச் சமாளித்தேன். ஆனால், இந்தப் பசங்களோ விவகாரமானவர்களாச்சே! கேரம் ஆடினாலும் பக்கத்தில் நடக்கும் விஷயங்களையும் கவனித்துக்கொண்டே இருப்பார்களே! 'இன்றைக்கு அவ்வளவுதானா? கலாவைக் கூடத் தொட முடியாதா?' என்று பலமான சிந்தனையில் இருந்தபோது, கலா ஜூஸ் எடுத்துக்கொண்டு வந்தாள்.
அவள் வரும்போதே, "பசங்க இருப்பதால் கையை வைத்துக்கொண்டு சும்மா இருக்க வேண்டும்" என்று சைகை காட்டிக்கொண்டே வந்து, ஜூஸை எங்கள் எல்லோருக்கும் தந்துவிட்டு, "இதோ சிறிது நேரத்தில் வருகிறேன்" என்று உள்ளே சென்றுவிட்டாள்.
'இந்தப் பசங்களை இப்படியே விட்டால் தினமும் வருவார்கள், கலாவைத் தொடக் கூட முடியாது. இவர்களை வரவிடாமல் தடுப்பதற்கு என்ன செய்யலாம்?' என்று யோசித்த என் மூளையில் ஒன்றும் உதிக்காததால், கலாவிடமே யோசனை கேட்போம் என்று நினைத்தேன். சித்தி வீட்டில் ஏகப்பட்ட விளையாட்டுப் பொருட்கள் இருந்ததாலும், சித்தியின் இரண்டு பிள்ளைகளும் சென்னையில் படிப்பதால் வீடு வெறிச்சோடிக் கிடந்ததாலும், "இவர்கள் வந்தால் வீடு கொஞ்சம் கலகலப்பாக இருக்குமே" என்று சித்திதான் இவர்களை விளையாட அனுமதித்திருந்தாள். ஆனால், இப்போது அது எனக்கல்லவா வினையாகிப்போய்விட்டது!
"ஜூஸ் குடிச்சீங்களாடா? கப்பைக் கொடுங்க, நான் கழிவறைக்குத்தான் போறேன், நானே உள்ளே வைக்கிறேன்," என்று அவர்களின் தம்ளர்களை உள்ளே கொண்டு வரும் சாக்கில் கலாவைப் பார்க்கலாம், சித்தியும் தூங்க ஆரம்பித்திருப்பாள் என்று நினைத்துக்கொண்டு உள்ளே வந்தால், சமையலறையில் அவள் இல்லை.
கழிவறையில் தண்ணீர் வழியும் சத்தம் கேட்டது. தம்ளர்களைச் சமையலறையில் வைத்துவிட்டு, கழிவறை வாசலுக்கு அருகில் நின்றுகொண்டேன். சிறிது நேரத்தில் வெளியே வந்த கலா, நான் அங்கு நிற்பதைப் பார்த்துச் சிறிது அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
"உங்களுக்கு ரொம்பத்தான் தைரியம்! அத்தை தூங்கிட்டாங்களா? அந்தப் பசங்க ரொம்பச் சின்னவங்க இல்லை, விவரமானவங்க. நீங்க உள்ளே வந்தது அவங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டாள்.
நானோ, "கவலைப்படாதே கலா, நான் கழிவறைக்குச் செல்கிறேன் என்றுதான் வந்தேன். வரும்போது அவங்க தம்ளரையும் கொண்டு வந்துவிட்டேன். அதனால அவங்க உள்ளே வரமாட்டாங்க. சித்தியும் தூங்கியாச்சு," என்றேன்.
இருந்தாலும் அவள் முகத்தில் ஒரு சிறு கலக்கம் தெரிந்தது. "ஏன் கலா என்ன ஆச்சு உனக்கு? நேற்றைக்கு நான் வீட்டிற்குப் போகும்போதும் உன் முகம் வாடியிருந்தது... என்ன விஷயம்?"
"ஒன்றுமில்லை மதன், நேற்று நான் உங்களோடு இருந்துவிட்டு கீழே வந்தேன் இல்லையா? அத்தை ஏன் தாமதம் என்று கேட்டாங்க. நான் அறையைச் சுத்தம் செய்துகொண்டிருந்ததாகவும், நீங்க தூங்கிக்கொண்டிருந்ததாகவும் சொன்னேன். ஆனால் அத்தை உடனே மேலே ஏறிப் போய் அறையைச் சோதனை செய்வார்கள் என்று நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. நான்தான் அறையைச் சுத்தம் செய்யவே இல்லையே! ஆனால் அத்தை திரும்பி வந்து என்னிடம் ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. எங்கே நம் மீது சந்தேகம் வந்திருக்குமோ என்று எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது," என்றாள்.
"ஓ... இதுதான் சங்கதியா? இதற்கா நேற்றைக்குக் கலங்கினாய்? கவலையே படாதே கலா, நேற்று நீ சித்தியிடம் பேசினதை நானும் கேட்டேன்," என்று நடந்த விவரங்களைக் கூறி, "எப்படி என் புத்திசாலித்தனம்?" என்று கேட்கவே, அவள் அப்படியே ஆச்சரியத்திலும் சந்தோஷத்திலும் என் மீது பாய்ந்து கட்டிக்கொண்டாள்.
"அப்பா... நான் பயந்தே போய்விட்டேன். இப்போதான் எனக்கு நிம்மதியே வந்தது. என் செல்லக்குட்டி இவ்வளவு புத்திசாலியா!" என்று என் முகம் முழுவதும் முத்தமழை பொழிந்து என்னைத் திணறடித்துவிட்டாள்.
அவளே என்னை முத்தமிடும்போது என் கைகள் சும்மாவா இருக்கும்? அவள் வாய்க்குள் என் நாக்கை விட்டுத் துழாவிக்கொண்டே, வழக்கம் போல ஜாக்கெட்டில் கை வைத்தேன். அவள் என் விருப்பம் போலவே பிரா அணியாமல் இருந்தாள். ஜாக்கெட்டின் மேலாகவே அவள் முலைகளைப் பிசைந்துவிட்டு, கையை கீழே இறக்கி அவள் மேட்டின் மீது கை வைத்த எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
ஜட்டி போட்டிருந்தது மட்டுமல்லாமல், வேறு ஏதோ கூடுதலாக என் கைகளுக்குத் தட்டுப்பட்டது. அவளோ முகத்தைச் சோகமாக வைத்துக்கொண்டு, "சாரி மதன், நான் என்ன செய்ய முடியும்? அந்த ஆண்டவன் எங்களுக்கு மாதம் மாதம் இப்படி ஒரு சோதனையைத் தந்திருக்கிறானே!" என்று தனக்கு மாதவிடாய் வந்துவிட்டதைச் சொன்னாள்.
"ஆக்ஹா... வச்சுட்டாய்யா ஆப்பு!" என்ற வடிவேலுவின் வசனம் எனக்கு ஞாபகத்திற்கு வந்தது. "பீரியட்ஸ் எத்தனை நாட்கள் இருக்கும்?" என்று கேட்டதற்கு, "இன்னும் ஒரு ஐந்து நாட்கள் பொறுத்துக்கோங்க ப்ளீஸ்," என்றாள்.
என் முகம் பரிதாபமாக வாடிப்போவதைக் கண்ட அவள், "சாரி... நேற்றைக்கு உங்களைப் பாதியிலேயே விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டேன். கொஞ்சம் இங்கேயே காத்திருங்கள், இதோ வந்துவிடுகிறேன்," என்று ஹாலுக்குச் சென்றாள்.
அங்கு சென்றவள் பசங்களிடம், "அந்த அண்ணன் எங்கேடா? போயிட்டாரா?" என்று என்னைப் பற்றி விசாரித்தாள். அதற்கு அவர்களோ, "இல்லைக்கா, அவர் உள்ளே டாய்லட் தான் போனாரு," என்று சொன்னார்கள். "சிறுக்கி மகள்... எப்படிப் போட்டு வாங்கித் தப்பிக்கிறாள் பாருங்கள்!" என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.
"அப்படியா? சரி... டேய் தம்பிகளா, நான் தோட்டத்தில் செடிக்கெல்லாம் தண்ணி பாய்ச்சப் போறேன். கதவு திறந்திருக்கு, நீங்க இங்கேயே இருந்து விளையாடிக்கிட்டு இருங்க ஓகே?" என்று அவர்களிடம் சொல்லிவிட்டு, சித்தியின் அறையருகே சென்று அவள் தூங்குவதை உறுதி செய்துவிட்டு என்னிடம் வந்தாள். என்னை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.
"அவங்கிட்ட நீ என்ன சொன்னாய்? நான் உனக்கு அண்ணனா?" என்று கேட்க, அதற்கு அவளோ, "மற்றவர்கள் முன்னாடி எனக்கு நீங்கள் அண்ணன்... தனிமையில் நீங்கள் என் கண்ணன்," என்று செல்லமாக என் தண்டு மீது கை வைத்தாள்.
நான் மெல்ல என் வேஷ்டியை விலக்கி வெளியே எடுத்தேன். அவள் அதைப் பிடித்து ஆட்டிக்கொண்டே என்னை ஆவேசமாக முத்தமிட்டாள். நான் அவளிடம், "கலா, என் தண்டை வாயில் தரட்டுமா?" என்று கேட்க, அவளோ "ம்ம்ம்" என்று தலையசைத்துச் சம்மதித்தாள்.
"மதன், நீங்கள் இந்த டாய்லட் வாசலிலேயே நின்றுகொள்ளுங்கள். யாராவது வருவது போல இருந்தால் உடனே உள்ளே சென்றுவிடுங்கள். நானும் வாஷிங் மெஷினில் (Washing Machine) துணி போடுவது போலச் சமாளித்துக்கொள்வேன்," என்றாள்.
அவளின் அறிவுத்திறமையைக் கண்டு வியந்த நான், "கீழே உட்கார் கலா" என்றேன். அவளோ வெறும் தரையில் முட்டி போட்டால் கால் வலிக்கும் என்று நினைத்து, அழுக்குத் துணிகளைக் கீழே போட்டு அதில் முட்டி போட்டு நின்றாள்.
என் தண்டை ஆராய்ந்தவள், அதன் முனையில் நுனி நாக்கால் கோலம் போட்டாள். "மதன், ஜட்டியைக் கழற்றி ஹாங்கரில் போடுங்கள். யாராவது வந்தால் நீங்கள் உள்ளே போவீர்கள் இல்லையா, அப்போது போட்டுக்கொள்ளலாம்," என்று சொன்னாள். நான் சட்டையோடு அவள் முன் நின்றேன்.
அவள் என் தண்டை வாயினுள் வாங்கினாள். நேற்றைவிட இன்று அவளிடம் ஒரு வேகம் இருந்தது; நளினம் இருந்தது. ஒரே நாளில் எப்படித் தேர்ந்துவிட்டாள் இந்த மாயக்காரி! என் குண்டியை இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு, என் தண்டு முழுவதையும் அவள் தொண்டைக்குழியில் படும் அளவுக்கு உள்வாங்கிச் சுவைத்ததுதான் ஹைலைட்.
நேற்றைப் போல் அதிக நேரம் தாக்குப் பிடிக்காது என்று எனக்குத் தெரியும். இன்று அவளின் முரட்டுத்தனமான தாக்குதலால் எந்த நேரத்திலும் வெடித்துச் சிதறும் நிலை. நான் ஆகாயத்தில் பறந்துகொண்டிருந்தேன். நான் உச்சகட்டத்தை நெருங்க நெருங்க, "கலா... எனக்கு வருகிறது... தண்டை வெளியே எடுக்கவா?" என்று கேட்க, அவள் "வேண்டாம்" என்று தலையாட்டிக்கொண்டே வேகத்தைக் கூட்டினாள்.
என் தண்டு துடித்து விந்தைப் பீச்சி அடித்தது. ஒரு சொட்டு கூடச் சிந்தாமல் அப்படியே வாயினுள் வாங்கிக்கொண்டாள். அவளோ வாயைத் தண்டிலேயே வைத்திருந்து என்னைப் பார்த்துக் கள்ளச்சிரிப்பு சிரித்தாள். "போதும் கலா, எழுந்திரு" என்றதும், வாயை எடுத்துத் தன் கையில் இருந்த விந்தைக் காட்டிவிட்டுத் துப்பினாள்.
அவள் வாயைக் கழுவிவிட்டு, என் தண்டையும் கழுவிவிட்டாள். "இன்றைக்கு உனக்கு வாய் வலித்ததா?" என்று கேட்க, "இல்லை" என்றவள், "விந்து முதலில் பீச்சி அடித்தபோது அந்த வேகத்தில் என் தொண்டைக்குள் போய்விட்டது, நான் அதைக் குடித்துவிட்டேன். மீதியைத்தான் உங்களிடம் காட்டினேன்," என்றாள்.
"உங்களுக்கு நல்ல ஃபீலிங்காக இருந்ததோ? என் தலையை அப்படி அமுக்கிப் பிடித்தீர்களே?" என்று அவள் கேட்க, நான் முத்தத்தைப் பதிலாகக் கொடுத்தேன். "ஓகே ஓகே போதும்... உங்களைச் சும்மா விட்டால் அடுத்த ரவுண்ட் ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். துணியைப் போடுங்கள், ஹாலில் போய் உட்காரலாம்," என்றாள்.
நாங்கள் ஹாலில் அமர்ந்து டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது சித்தி விழித்து வந்தாள். மாதவிடாய் காரணமாக அடுத்த ஐந்து நாட்களுக்கு அவளிடம் விளையாட முடியாது. "பொறுத்தார் பூமி ஆழ்வார்" என்று என்னை நானே சமாதானம் செய்துகொண்டேன். வீட்டுக்குப் போகும்போதுதான் ஞாபகம் வந்தது, அந்தப் பசங்களை வரவிடாமல் செய்ய என்ன வழி என்று அவளிடம் கேட்க மறந்துவிட்டேன் என்று.
வீட்டிற்கு வந்து இரவு உணவை முடித்துவிட்டுப் படுத்தால் தூக்கமே வரவில்லை. கலாவின் செயல்கள் என் கண்முன் நிழலாடின. சிறிது நேரத்தில் கஞ்சியை வடித்துவிட்டு அந்த அலுப்பில் தூங்கிவிட்டேன்.
